- Joined
- Aug 28, 2013
- Messages
- 68,486
- Reaction score
- 513
- Points
- 113
- Age
- 37
//krot-group.ru Tamil Sex Stories (நான் ரேஷ்மியிடம், அன்று மாலை போனில் பேசிய பிறகு இரவு வந்தது அனைவரும் படுத்துக் கொண்டோம். பாட்டி,சித்திங்க மூணு பேரு , எங்க சின்னத்தை எல்லாரும் நேத்தைக்கு மாதிரியே ஹால்ல படுத்தாங்க. நான் என் அறையில், தூக்கம் வராமல் கட்டிலில் படுத்து, விட்டத்தைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்க, அம்மாவும் அக்காவும் நான் படுத்திருந்த அறைக்குள் நுழைந்தார்கள்.
"ஹால்ல எல்லாரும் படுத்திருக்காங்க தம்பி, ஃபேன் காத்து வரலையா, அதான்...நானும் அக்காவும் இங்க, இப்படி பாய் போட்டு படுத்துக்கறோம்" அம்மா
"அம்மா.. இதுக்கு எங்கிட்ட கேக்கணுமா என்ன. நீயும் அக்காவும் கட்டில்லேயே படுத்துக்கோங்க. நான் கீழ படுத்துக்கறேன்"
"வேண்டாம் தம்பி..ஆம்பளப் புள்ள, வீட்டுக்கு உழைச்சிக் கொட்டுறவன்.கீழ படுத்தா நல்லா இருக்காதுப்பா.நாங்க இங்க கீழ படுத்துக்குவோம்."
"அதான் நானும் சொல்றேம்மா... நல்ல ஆம்பளப் புள்ளைக்கு அழகு, வீட்டில இருக்கிற பொண்ணுங்கள நல்லா பாத்துக்கறதுதான, அதனால நான் பாயில படுத்துக்கறேன் நீங்க இங்க வந்து படுங்க "
"அதான.. எம் புள்ளய யாரவது பேசி ஜெயிக்க முடியுமா" என்று அம்மா சிரித்துக் கொண்டே சொல்ல, நான் எழுந்து அவர்கள் கையில் வைத்திருந்த பாயை வாங்கி கொண்டு, தரையில் விரித்துப் படுத்தேன். அம்மாவின் அந்த இயல்பான பேச்சு என்னை உற்சாகமூட்டியது. பாயில் படுத்திருந்தாலும் தூக்கம் வராமல், தவித்துக் கொண்டிருந்தேன். எப்படியோ ஒரு வழியாகத் தூங்கியும் விட்டிருந்தேன்.
தூங்கிய சற்று நேரத்தில் எதோ சத்தம் கேட்டு விழிக்க, அங்கே அம்மா கதவைத் திறந்து வெளியே சென்று கொண்டிருந்தாள். ஒரு பதினைந்து நிமிடங்கள் கடந்தும் வெளியில் சென்ற அம்மா வருவதாகத் தெரியவில்லை. என்னாலும், அதற்க்கு மேலும் படுத்திருக்க முடியாமல், எங்கே இருக்கிறாள் என்று பார்க்க.. ஹாலைக் கடந்து செல்ல, அங்கே அனைவரும் நன்றாக உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.
ஒரு வேளை பாத்ரூமில் இருக்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டே அங்கே செல்ல, இப்போது கிட்சன் அறையின் கதவு மூடியிருந்தது. பொதுவாக சமையல் அறையின் கதவை யாரும் மூடுவதே இல்லை. சந்தேகத்துடன் கதவைத் தள்ள கதவு உள்புறமாகத் தாளிடப் பட்டிருந்தது. அங்கிருந்த ஜன்னல்களும் மூடியிருக்க.சந்தேகத்துடன் மெதுவாக ஜன்னலருகே ஊர்ந்து சென்று.லேசாக ஜன்னலைத் திறக்க...
அங்கே மீண்டும் அம்மா அதே கோலத்தில்.கால்களை நன்றாக விரித்து அமர்ந்து கொண்டு.கை விரல்களால் சேலைக்குள் எதோ செய்து கொண்டிருந்தாள். ஜன்னலின் வழியாக ஊடுருவிக் கொண்டிருந்த விளக்கின் ஒளியில் அவள் செய்து கொண்டிருந்தது நன்றாகத் தெரிந்தது. ஆனால் இன்று ஒரே ஒரு வித்யாசம்.வலது கையில்..நன்றாக உற்றுப் பார்க்க, அது நேற்று நான் அணிந்திருந்த வெளிர் நீல நிற சட்டை..அதனை மூக்கின் மீதும், முகத்தின் மீதும் லேசாக வருடிக் கொண்டு, மூச்சை இழுத்து, நன்றாக முகர்ந்து கொண்டிருந்தாள். அவளது இடது கையால்...இல்லை.. இடது கையில் எதையோ வைத்துக் கொண்டு தொடையின் நடுவில் உள்ளேயும் வெளியேயும் ஆட்டிக் கொண்டிருந்தாள். என்னவென்று மங்கிய ஒளியில் சரியாகாத் தெரியவில்லை. சிறிது நேரம் என்னை மறந்து உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது யாரோ என் தோளின் மீது கை வைக்க,
"ஹால்ல எல்லாரும் படுத்திருக்காங்க தம்பி, ஃபேன் காத்து வரலையா, அதான்...நானும் அக்காவும் இங்க, இப்படி பாய் போட்டு படுத்துக்கறோம்" அம்மா
"அம்மா.. இதுக்கு எங்கிட்ட கேக்கணுமா என்ன. நீயும் அக்காவும் கட்டில்லேயே படுத்துக்கோங்க. நான் கீழ படுத்துக்கறேன்"
"வேண்டாம் தம்பி..ஆம்பளப் புள்ள, வீட்டுக்கு உழைச்சிக் கொட்டுறவன்.கீழ படுத்தா நல்லா இருக்காதுப்பா.நாங்க இங்க கீழ படுத்துக்குவோம்."
"அதான் நானும் சொல்றேம்மா... நல்ல ஆம்பளப் புள்ளைக்கு அழகு, வீட்டில இருக்கிற பொண்ணுங்கள நல்லா பாத்துக்கறதுதான, அதனால நான் பாயில படுத்துக்கறேன் நீங்க இங்க வந்து படுங்க "
"அதான.. எம் புள்ளய யாரவது பேசி ஜெயிக்க முடியுமா" என்று அம்மா சிரித்துக் கொண்டே சொல்ல, நான் எழுந்து அவர்கள் கையில் வைத்திருந்த பாயை வாங்கி கொண்டு, தரையில் விரித்துப் படுத்தேன். அம்மாவின் அந்த இயல்பான பேச்சு என்னை உற்சாகமூட்டியது. பாயில் படுத்திருந்தாலும் தூக்கம் வராமல், தவித்துக் கொண்டிருந்தேன். எப்படியோ ஒரு வழியாகத் தூங்கியும் விட்டிருந்தேன்.
தூங்கிய சற்று நேரத்தில் எதோ சத்தம் கேட்டு விழிக்க, அங்கே அம்மா கதவைத் திறந்து வெளியே சென்று கொண்டிருந்தாள். ஒரு பதினைந்து நிமிடங்கள் கடந்தும் வெளியில் சென்ற அம்மா வருவதாகத் தெரியவில்லை. என்னாலும், அதற்க்கு மேலும் படுத்திருக்க முடியாமல், எங்கே இருக்கிறாள் என்று பார்க்க.. ஹாலைக் கடந்து செல்ல, அங்கே அனைவரும் நன்றாக உறங்கிக் கொண்டிருந்தனர்.
ஒரு வேளை பாத்ரூமில் இருக்கலாம் என்று நினைத்துக் கொண்டே அங்கே செல்ல, இப்போது கிட்சன் அறையின் கதவு மூடியிருந்தது. பொதுவாக சமையல் அறையின் கதவை யாரும் மூடுவதே இல்லை. சந்தேகத்துடன் கதவைத் தள்ள கதவு உள்புறமாகத் தாளிடப் பட்டிருந்தது. அங்கிருந்த ஜன்னல்களும் மூடியிருக்க.சந்தேகத்துடன் மெதுவாக ஜன்னலருகே ஊர்ந்து சென்று.லேசாக ஜன்னலைத் திறக்க...
அங்கே மீண்டும் அம்மா அதே கோலத்தில்.கால்களை நன்றாக விரித்து அமர்ந்து கொண்டு.கை விரல்களால் சேலைக்குள் எதோ செய்து கொண்டிருந்தாள். ஜன்னலின் வழியாக ஊடுருவிக் கொண்டிருந்த விளக்கின் ஒளியில் அவள் செய்து கொண்டிருந்தது நன்றாகத் தெரிந்தது. ஆனால் இன்று ஒரே ஒரு வித்யாசம்.வலது கையில்..நன்றாக உற்றுப் பார்க்க, அது நேற்று நான் அணிந்திருந்த வெளிர் நீல நிற சட்டை..அதனை மூக்கின் மீதும், முகத்தின் மீதும் லேசாக வருடிக் கொண்டு, மூச்சை இழுத்து, நன்றாக முகர்ந்து கொண்டிருந்தாள். அவளது இடது கையால்...இல்லை.. இடது கையில் எதையோ வைத்துக் கொண்டு தொடையின் நடுவில் உள்ளேயும் வெளியேயும் ஆட்டிக் கொண்டிருந்தாள். என்னவென்று மங்கிய ஒளியில் சரியாகாத் தெரியவில்லை. சிறிது நேரம் என்னை மறந்து உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்போது யாரோ என் தோளின் மீது கை வைக்க,
